พุทธทาสจักไม่มีวันตาย
|
|
พุทธทาสจักอยู่ไปไม่มีตาย
| แม้ฉันตายกายลาลับไปหมดแล้ว
|
| แม้ร่างกายดับไปไม่ฟังเสียง
| แต่เสียงสั่งยังแจ้วแว่วหูสหาย
|
| ร่างกายเป็นร่างกายไปไม่ลำเอียง
| ว่าเคยพลอดกันอย่างไรไม่เสื่อมคลาย
|
| นั่นเป็นเพียงสิ่งเปลี่ยนไปในเวลา
| ก็เหมือนฉันไม่ตายกายธรรมยัง
|
| พุทธทาสคงอยู่ไปไม่มีตาย
| ทำกับฉันอย่างกะฉันนั้นไม่ตาย
|
| ถึงดีร้ายก็จะอยู่คู่ศาสนา
| ยังอยู่กับท่านทั้งหลายอย่างหนหลัง
|
| สมกับมอบกายใจรับใช้มา
| มีอะไรมาเขี่ยไค้ให้กันฟัง
|
| ตามบัญชาองค์พระพุทธไม่หยุดเลย
| เหมือนฉันนั่งร่วมด้วยช่วยชี้แจง
|
| พุทธทาสยังอยู่ไม่มีตาย
| ทำกับฉันอย่างกะฉันไม่ตายเถิด
|
| อยู่รับใช้เพื่อนมนุษย์ไม่หยุดเฉย
| ย่อมจะเกิดผลสนองหลายแขนง
|
| ด้วยธรรมโฆษณ์ตามที่วางไว้อย่างเคย
| ทุกวันนัดสนทนาอย่าเลิกแล้ง
|
| โอ้เพื่อนเอ๋ยมองเห็นไหมอะไรตายฯ
| ทำให้แจ้งที่สุดได้เลิกตายกันฯ
|