เป็นภูเขาและที่สูงทางทิศตะวันตก และตะวันตกเฉียงเหนือ ค่อยๆ ลาดไปทางตะวันออก จดอ่าวบ้านดอน มีที่ราบตอนกลางและราบลุ่มชายฝั่ง

           ก่อนปี ๒๔๕๓ ท่าฉางมีฐานะเป็นเพียงตำบล เป็นแขวงขึ้นกับเมืองไชยา เมื่อมีการปฏิรูปการปกครองมณฑลเทศาภิบาลสมัยรัชกาลที่ ๕ มีการแบ่งท้องที่ ท่าฉางเป็นตำบลหนึ่งขึ้นกับเมืองไชยา

           ๒๔๕๓ ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอท่าฉาง

           ๑ สิงหาคม ๒๔๘๑ ยกฐานะเป็น อำเภอ เรียกว่า “อำเภอท่าฉาง”

           คำว่า “ท่าฉาง” ได้ความว่า ในสมัยนั้นราษฎรต้องเสีย“ส่วย” หรือ “อากร” ให้แก่รัฐเป็นสิ่งของแทนเงิน ในท้องที่นี้ราษฎรส่วนใหญ่มีอาชีพทำนา ส่วย หรือ อากร ก็คือ ข้าวเปลือก รัฐจำต้องสร้าง ยุ้ง หรือ ฉาง สำหรับรับข้าวจากราษฎร และจำเป็นต้องสร้างริมคลอง เพื่อความสะดวกในการลำเลียงข้าว ส่งไปยังเมืองต่างๆ ราษฎรจึงนำคำว่า “ท่า” มารวมกับ “ฉาง” เป็น ท่าฉาง